Zagłaszcz kotka na śmierć

Tę pieśń poświęcam Kotu Leonarda da Vinci.

Drogi Kocie, witam Cię serdecznie i całuję gorąco w łapkę. Proszę o wybaczenie mi braku instynktu, gdyż jestem tylko człowiekiem. Wiem, że chodzisz zawsze swoimi ścieżkami, lecz pragnę aby mój dom był także Twoim. Położę Ci posłanie tuż przy kominku i będziesz mógł wylegiwać się tu do woli. Bo bez Ciebie Kocie życie traci sens. Jak to napisała Defendo…”Kocie, bywasz lekiem na całe zło…” Zacznę od początku, aby móc w pełni wyrazić uczucie, którym zupełnie bezinteresownie, Cię obdarzyłam.

A początki, jak wiecie, zawsze są trudne. Zauważyłam go w pokoju Lokomotywa. Rzadko kiedy wydawał z siebie jakieś miałknięcie. Koty, jak to koty, gdy jest im dobrze śpią albo mruczą delikatnie. Być może i on mruczał wtedy, lecz do mnie te odgłosy nie dotarły. Sam nick zadziałał tak pobudzająco, że zerknęłam na jego blog, którym oczarował mnie do reszty. Niepowtarzalny styl Kota zawładnął moim umysłem na wieki wieków amen. Trudno słowami opisać jego dostojność, klasę, spokój ducha i rozwagę. Jednostka wybitna, śmiało mogę rzec. Drugiego takiego nie znajdziecie. Jakiś czas temu zaczęłam zaglądać do pokoju Toteramy, gdzie kot sprawował władzę zwierzchnią. Wtedy jeszcze, Jędz@ i Charmee usługiwały mu na potrzeby bloga Toteramy, którego zresztą czytać nie warto. Może kot nie wiedział jak bardzo te dwie panie raniły mnie swoim zachowaniem. Jak dziobały mnie z zazdrości o niego. Nie zdawał sobie też spraw z tego, jaki ból sprawiała mi jego aprobata dla tych kur. Mimo to, byłam mu wierna i wierna pozostanę. A Ty kocie chciałeś mnie opuścić i odejść…

Jakiś czas temu zadedykował dla mnie jedną ze swoich wspaniałych nutek. Kto inny, jak nie kot mógłby wiedzieć co można napisać dla Szatniary tak, żeby ją urzec i oczarować… Trafił w dziesiątkę. To, jaki kot jest wirtualnie wprowadza mnie czasem w smutek, gdyż wiem, że takiego mężczyzny nie spotkam realnie nigdy. To ideał, wyśniony książę z bajki.

Kiedy zapytałam Cudo o kota, powiedział, że to wyższa półka. Ma więc poszanowanie wśród internautów. Myślę też, że z jego zdaniem liczą się wszyscy. Pomijając oczywiście Intruza z pokoju Indrudernia, który jest zwyczajnie zazdrosny o dostojnego kota. Nie może pogodzić się z tym, że nie dorasta mu do pięt. Kot swoją nieosiągalnością pociąga też z pewnością wiele kobiet.

Co Ty na to doktorze?

Na zawsze oddana Kotu Leonarda da Vinci, szatniara.

Szatniaro, najwidoczniej Kot miał niezaspokojoną potrzebę ssania w okresie niemowlęctwa. Wskazują na to jego odruchy wściekłości, które dowodzą wyraźnie o trudnościach przebytych w pierwszej fazie egzystencji dziecka. Być może karmiony był w określonych godzinach i nie dawano mu nawet smoczka, by zaspokajał odruch ssania. Utrwalony w ten sposób, automatyzm  radzenia sobie z uczuciem głodu i jego niezaspokojenia, przetrwał jako wrzaskliwość i natychmiastowe reagowanie na wszelki dotyk (także psychiczny np. obecność w sieci interesującej zmysłowej kobiety). Tę wrzaskliwość, w sieci, zamienił kot na złośliwość i krytykanctwo a także naśmiewanie się z innych. To właśnie ściśle wiąże się z próbą wyeliminowania tego, kto mu zagraża. Kot nie potrafi znieść faktu, że ktoś, do kogo adresował swoją wypowiedź, go nie zrozumie. Jest tak dumny, że nie zniży się do poziomu rozmówcy. Natarczywie atakuje swą ofiarę górnolotnym, niezrozumiałym dla reszty społeczności, słownictwem. Osobowość niezależna manipulująca otoczeniem.  Rozwijając się intelektualnie, najprawdopodobniej chce zrekompensować sobie braki w urodzie i sprawności fizycznej. Takie powody właśnie determinują osoby o zaniżonej samoocenie. Najczęściej próbują dowartościowywać się kosztem innych, zarzucając im niekompetencje. Podkreślając tym samym swój własny perfekcjonizm i inteligencję. Ten typ osobowości nie potrafi znieść porażki. Szczególnie przejawia się to w zazdrości o kobietę, na której mu zależy. Będzie się imał wszelkich możliwych sposobów by zniszczyć konkurentów. Nie bierze pod uwagę tego, że to kobieta decyduje o swym wyborze. Podświadomie przekonany jest o swej małej wartości. Pewny siebie mężczyzna powinien walczyć o względy kobiety w ujmujący jej serce sposób. Niestety kot  stosuje zasadę, która automatycznie zaniżania wartości innych mężczyzn, by ich ośmieszyć w oczach niewiasty, wykluczyć ich z gry. Z pewnością w dzieciństwie rywalizował z ojcem i do dziś mu nie dorównał. Nie reaguje na pochwały, ani na nieprzemyślane do końca zaczepki. Typ narcyza. Trzeba utrafić w sedno jego duszy, by skłonić do jakiejkolwiek reakcji. Wyraźnie podąża za sensacjami, w których chce grać role pierwszych skrzypiec. Szuka czegokolwiek, co mogło by stworzyć jego wymarzony wizerunek doskonałego człowieka. Mianowicie, ubóstwianego przez elitarne osobistości. Nie zadowoli się plebsem, nie zabiega o powszechność. Chce zachwytu najlepszych z najlepszych, co udowodnił pojawiając się na blogu wspaniałej kobiety jaką jesteś Ty Szatniaro. Szuka czegoś, co będzie jego przedłużeniem. Po prostu potrzebuje reklamówek, by poczuć wartość, by móc robić dobre wrażenie na innych. Zapomniał, że wartość każdy człowiek posiada w sobie. Lecz o tym może przekonać się tylko wtedy, gdy ktoś raczy go pokochać.

Z uszanowaniem, Wasz Cyberterapeuta.

No to, żeś pojechał po bandzie Doktorku, ale nie będę sprzeczała się ze specjalistą.  Moje uczucie do Kota jest niezmienne. Spójrzcie jaki on słodki